W mieście znów wiosna. Cześć, piękności.

Nadal to jeden z moich ulubionych obrazów. Nie wiem czemu to namalowałem. Może Pablo Picasso potrzebował stołeczka, żeby namalować Guernikę? Nie wysoki. A obraz wielki.

Niektórzy się nigdy nie zmienią. Trza iść dalej.

I to też jest sytuacja, którą chcę zmienić – żebym nie mógł powiedzieć "no nie wiem czemu".

Konkurs na grafikę warsztatową

Na sam koniec, druk, który wykonałem na konkurs inspirowany twórczością Giovanni Battisty Piranesieo, drukarza z XVIII wieku. Zajmował się różnymi tematami, pracował nad przedstawieniami pozostałości przeszłości. Inspirujące dla mnie były głównie dwie serie – Carceri d'Invenzion przedstawiająca więzienia oraz Vedute di Roma – przedstawiająca ruiny antycznego Rzymu.

"W mieście nie ma okien", linoryt, 50 × 40 cm.

W mieście nie ma okien – staje się ono mrocznym wnętrzem więzienia. Zagmatwane, błędne koło, niejako na "Spacerze więźniów" Vincenta van Gogha. Pozostaje ucieczka w świat pracy, być może własnej twórczości. Fantazja o nocnej ciszy. Kto nigdy nie słyszał o dachach Paryża, ten nie zrozumie malarstwa. Wyspiański, Mehoffer. Praca przedstawia zduszone, poszatkowane wycinki z nieuchwytnego piękna miejskiej dżungli, w monologu wewnętrznym, podczas pracy. Czym dla mnie jest miasto, czym było dla Piranesiego? Czy więzi nas to samo uczucie, przytłoczenie, ta sama pustka i ten sam upadek? Może pięknie było by tylko szybować, obserwując miasto z lotu ptaka – a twardo stąpamy po ziemi. Jakaś nowa wystawa, muzeum, galeria? Nie wiem, nie widziałem – siedzę i pracuję. Najchętniej w nocy.

Prace Piranesiego można oglądać w zbiorach Uniwersytetu Warszawskiego na Crispie.

Buziaczki
Maciej i Sawa